Het gaat er toch van komen. Ik heb besloten dat ik een echt boekje wil laten maken van mijn log. We laten het drukken in beperkte oplage zodat we het aan Julia en Fleur en alle andere mensen om ons heen die het graag willen hebben kunnen geven. Met dat in mijn hoofd moet ik toch het volgende kwijt. Een aantal mensen worden met naam en toenaam genoemd in mijn verhaal. Mocht je het niet prettig vinden dat het in een boekje komt te staan, laat het me dan even weten zodat ik die stukjes weg kan laten of dat we samen een pseudoniem kunnen bedenken. Wie weet willen jullie al jaren "Bernard en Claire" heten, of zijn jullie zelfs al Bernard en Claire als de gordijnen dicht zijn, haha.

Ik heb al gezien op internet dat je privé zelf heel makkelijk een boekje kunt laten maken en ik doe het gewoon! Een echt boek. Neem ik het mee op vakantie en laat ik het quasi nonchalant op mijn zonnebedje liggen. Goh, nooit gehoord van Linda Bakker? Echt niet, joh, die schrijft zulke goede verhalen. Net of ze het zelf heeft meegemaakt!

De blog is bijna 'klaar', ik heb het slotstuk al geschreven, het duurt niet lang meer voordat ik het plaats. En omdat ik dan waarschijnlijk in een enorm gat ga vallen, kan ik wel een nieuwe uitdaging gebruiken in de vorm van een echt boek laten maken.

Ik heb ook zo'n zin in mijn nieuwe leven. Nieuw haar, hoe gaat dat er uit zien. Wordt het een pittig kort koppie, wellicht met een kleurtje, worden het krullen? Prachtig, een droom, maar staat me dat eigenlijk wel? Allemaal dingen die me nu bezig gaan houden. Ik wil nieuwe wenkbrauwen, nieuwe wimpers, en worden die dan weer net zo lang als mijn vorige wimpers zodat ik ze lekker vet in de extra zwarte mascara kan zetten? Vanmorgen ging mijn laatste lange wimper er uit. Mijn ene oog was de laatste weken net zo'n soort 'Lambik' van Suske en Wiske, met één haar die rechtop stond. Die is nu ook weg. Ik had hem op mijn vinger en zei tegen Frank: zal ik hem in een doosje doen? Nee, zegt Frank, blaas hem van je vinger en doe een wens! Dat was een goeie. Heb een hele mooie wens gedaan!

We hebben ons ook even afgevraagd waar deze spontane, toch onverwachte energie explosie vandaan komt. Zal het door die extra Neupogen komen? Maar in de bijwerkingen van de Neupogen staat juist, 'algehele zwakte, vermoeidheid, benauwdheid, etc. etc.'. Heb ik natuurlijk wel gehad een paar dagen geleden maar staat in contrast tot nu.

Weet je, IK WIL GEWOON WEER! Ben soms even bang dat ik misschien een terugval ga krijgen. Ik wil er niet aan denken. Maar waar hebben we het eigenlijk over? Het is nog maar 2 dagen dat ik dit heerlijke gevoel heb met al die energie. Mensen zien en horen het aan me. Ik ben gewoon hyper. Dat dit 'niet normaal' is, is een feit. Dan maar lekker abnormaal!

Gister onbewust een hele drukke dag geweest. Heel, heel veel gepraat, ik was echt hyper. Ik had voor het eerst het gevoel HET IS ECHT OVER. Ik was er emotioneel van. Werd niet geholpen door het lied van Michael Bublé dat door de auto galmde: "Cause you are not alone, I'm always there with you". Dikke tranen van geluk. Ik was gister weer echt oprecht gelukkig! Het wordt bijna eng.....

's Avonds ook weer eens echt de kinderen naar bed gebracht. Lang gesprek gehad met Juul. Heel lang niet gedaan. Juul is eigenlijk al die maanden heel 'makkelijk' voor mij geweest. Buiten af en toe een gezonde dosis opstandigheid, grote mond en eigenwijs, deed ze het prima voor een meisje van zeven. Maar toch was daar dat openhartige gesprek. Over kanker en dood gaan, over de juf die ze een 'zuurpruim' vind in haar hoofd. Ze heeft het niet gezegd maar ze denkt het wel. Juf was boos geworden op Juul en Juul moet nu een week apart zitten. Maar juf haar mama is ook ziek, heeft kanker en het gaat niet goed met haar. Dus ik heb gevraagd of Julia een beetje lief wil zijn voor juf want juf is misschien wel niet meer zo gezellig als voorheen, maar juf is ook heel verdrietig want haar mama kan wel dood gaan. Hoe zou jij dat vinden, als je mama dood zou gaan? Nou, niet leuk natuurlijk!, zegt ze. Dan moet papa een nieuwe mama voor ons zoeken maar die is dan niet onze mama en dan moeten we 'mevrouw' zeggen tegen haar......... Maar mama, jij gaat toch niet dood? We gaan allemaal een keer dood, Juul, maar mama gaat nu niet dood! Mama heeft geluk gehad, echt waar. De dokters konden mama gelukkig helpen. Is borstkanker dan erger mam, dan jouw kanker? Ja, mop, soms kan borstkanker echt erger zijn. Dat zijn hele gemene kankercellen die heel snel door het lichaam kunnen rennen en dan is Chemo-Casper niet sterk genoeg in zijn eentje en dan gaan ze wel eens winnen, die kankercellen. Maar vaak ook niet hoor. Weet je lieverd, alle kanker is eigenlijk heel erg. En daarom moet je morgen extra lief zijn voor de juf en haar 'zomaar' een hele dikke knuffel geven. Daar wordt ze vast blij van!

Op de achtergrond hoor ik Fleur roepen: Mahaaam, kom je ook bij mij? Ik heb een deja vu naar mijn eigen kindertijd als mijn moeder ons naar bed bracht.

Julia wilde nog wel veel meer praten, alles om niet te hoeven slapen, dus toen ze begon over egeltjes en uilen heb ik gezegd: zo dikke kus, nu slapen! Het is alweer kwart voor negen. Morgen is weer een nieuwe dag! Toen door naar Fleur die heus wel had gehoord dat we het over kanker hadden en ook wilde weten wat ik had verteld. En toen ze het had gehoord begon ze over opa Bakker, want die was wél dood gegaan aan kanker. Hoe heette opa Bakker eigenlijk? De heette Jaap, net als je neefje. En weet je, opa Bakker was een grappenmaker en die had heeeeele grote pannenkoeken oren. Ze schatert het uit. Dát wil ik zien mama! Dus ik heb haar beloofd dat ik morgen een foto voor haar heb. In ons trouwboek zitten nog een paar mooie foto's van Frank zijn vader.

Ben uiteindelijk zelf naar bed gegaan, weer niet moe dus maar de pillen ter hand genomen want ik moest gewoon rustig slapen. Nu redelijk uitgeslapen maar wakker geworden met hoofdpijn. Het eerste seintje om rustig aan te doen vandaag. Even tussen neus en lippen, vandaag is de allerlaatste dag van die allerlaatste chemokuur; dag 21. Dat ga ik nu vieren met een dikke punt eigen gemaakte appeltaart die Brenda gisteren bij me voor de deur heeft gezet. Morgen zou ik weer beginnen met de volgende kuur maar dat hoeft niet meer! Morgen wel naar het ziekenhuis voor controle, appeltje-eitje!