Goeiemorgen zonder zorgen??!

Zit op dit moment hard te huilen maar dat komt omdat Jennifer dood gaat in As The World Turns. Nooit gedacht dat ik nog eens een soap serie zou volgen. Je moet toch wat in het bedje.

Eerst het goede nieuws. Ik ben weer aanspreekbaar! Helder van geest en vrij van die vreselijke 24-uurs pijnen. Godzijdank. De antibiotica is bezig aan te slaan en de Neupogen krikt mijn weerstand weer een beetje op. Maaaar, niet te vroeg juichen................ het volgende 'ongemak' heeft zich aangediend. Vannacht is het abces naar buiten open gegaan en heb ik nu een soort open wond op mijn bil. En geloof me, dat is echt geen pretje. Enorm pijnlijk, niet te vergelijken met de pijnen van het weekend daarom ben ik waarschijnlijk toch redelijk opgewekt, maar echt geen pretje. Het is een soort open brandwond. Ik kan niet lopen, alleen maar liggen in een bepaalde positie; "waid-biens" op z'n Noord-Hollands. Maar dan is het redelijk te doen dus ik red het hoor. Als ik me maar niet moet verplaatsen want dan gil ik het uit.

Vanmorgen zoals afgesproken de VU gebeld na weer een nacht zonder nachtrust. Voor het geval dat ik naar de VU toe moest komen (wat dus echt niet gaat), heb ik Frank gevraagd of hij een foto van de wond wilde maken zodat ik die eventueel kon mailen naar de arts en dan online misschien een consult kon krijgen. Nu is Frank een hele goeie vent maar geen man voor 'chirurgenwerk'. Toen hij de foto had gemaakt kon hij alleen nog maar zeggen: zo, met deze foto zijn al mijn erotische gevoelens voor jou in de toekomst kapot gemaakt. Ik heb de dood in ogen gekeken en ik krijg het niet meer van mijn netvlies. Hij ging met zijn hoofd in zijn kussen liggen en zei alleen maar: Ga weg, verdwijn! Oh Lin, het gaat niet weg, ik kan dit niet vergeten. Ik heb minstens nu ook een nieuwe racefiets nodig om dit te kunnen verwerken. Jullie begrijpen het natuurlijk wel dat ik het bescheurd heb van het lachen en het deed zo'n pijn dat lachen. Maar wat was dat even heerlijk, ik heb nu weer een grijns op mijn gezicht. Wat hou ik toch van die gozer!

Dr. Visser had genoeg aan mijn mondelinge toelichting, ik hoefde die vernederende foto dus niet te mailen. Hij vertelde me dat het abces schijnbaar open is geknapt naar buiten en dat dat op zich een goed teken is omdat dan de druk er af is. Dat klopt ergens ook want ik heb geen inwendige pijn meer, alleen uitwendig. Ik moet hier nog een paar dagen doorheen. Heb er weer een extra antibiotica bij gekregen, dat zijn nu dus 3 soorten per dag, en samen met de Neupogen moeten die ervoor zorgen dat mijn weerstand deze ontsteking te lijf gaat. En op blijven letten dat ik geen koorts krijg. Mijn weerstand is nu te laag, zo laag dat ik niet eens geopereerd mag worden. Dat is wel het laatste dat ik wil dus ik blijf maar waid-biens liggen.

Nu had ik mezelf voorgenomen de blog af te sluiten na die laatste chemo omdat we ondertussen alle ongemakken wel kennen maar ik krijg toch bij deze laatste ronde nog even fijn de kers op de slagroom. Nu weet ik dan ook dat ik mijn blog af ga sluiten als ik officieel de uitslag heb van de PET Scan. We sluiten de boel af met happy news!