In de nacht van maandag op dinsdag word ik rond 3 uur wakker. Oh nee, weer die vreselijke slokdarmkrampen. Gelukkig niet zo hevig al de vorige keren maar toch erg genoeg om er niet meer van te kunnen slapen. Het duurt ongeveer 2 uur en halverwege ga ik mijn bed uit voor 2 paracetamolletjes. Helaas hebben die geen invloed op de krampen die ondertussen door trekken naar mijn rug. Heel zachtjes vraag ik: Frank, ben je wakker? Ik heb gewoon behoefte om even tegen hem te klagen over deze helse pijnen maar Frank slaapt lekker en ik laat hem ook verder slapen. Rond 5 uur zakt het af en val ik weer in slaap. De laatste keer dat ik deze krampen had was precies 3 weken geleden, ook na dag 4 van de kuur. Misschien dat hier een patroon in zit. Ik hoop het niet.

Ik word ’s ochtends gebroken wakker, ben zo verschrikkelijk moe dat ik mijn bed niet uit kom. Frank pakt mijn pillen en brengt 2 boterhammen boven en ik lig verder de hele dag in bed. Astrid belt me rond 11 uur en ik ben zo vermoeid dat ik haast niet kan praten. Ze schrikt er van en zegt ook direct, slaap maar lekker verder. Ik slaap af en toe en lig verder een beetje lamlendig te zijn tot kwart voor drie. Dan stap ik snel onder de douche en ga de meisjes halen van school. Het zonnetje schijnt en het is lekker weer. Ik knap er echt van op. Van de hele dag in bed liggen word je op een gegeven moment ook moe. Op school aangekomen zie ik dat Frank en ik een kleine miscommunicatie hebben want hij staat er ook. Hij had niets meer van me gehoord dus dacht dat ik nog lag te slapen. Hij gaat mee naar huis en gaat de beneden verdieping opruimen. De ontbijtbordjes van zondag stonden nog op de tafel, we waren er niet meer aan toe gekomen. Ik ga lekker in de tuin zitten in het zonnetje en neem 2 kiwi’s voor de vitaminen. Julia speelt bij een vriendinnetje en Fleur is thuis bij ons.

Om half 6 zijn we bij Astrid waar we weer heerlijk aan kunnen schuiven. Ze heeft weer lekker gekookt voor ons. Daarna ons gebruikelijke ritueel van thee en taart/koek met Luc en Ciska en dan naar huis. Ik voel me steeds beter. Het nieuwe bloed doet waarschijnlijk zijn werk. Ik ben ook goed wakker. We brengen de meiden naar bed, babyfoon naar Jan en Brigit en gaan om 9 uur nog even naar Hans en Joke want Hans is jarig vandaag. Joke doet de deur open en zegt: ik had iedereen verwacht, behalve jullie! Maar we zijn er toch want ik voel me goed en kan het aan. We krijgen een rondleiding in hun nieuwe appartement wat er echt schitterend uit ziet en zitten gezellig een uurtje bij ze.

Nu is het bijna half 12 en ik ben, in tegenstelling tot vanmorgen, klaar wakker. Frank heeft al een bekertje water en een slaappil voor me klaar gezet. Die ga ik nu innemen en proberen een goede nacht te maken.