zaterdag 8 december 2007

Weinig te melden deze dagen, behalve dan dat ik in bed heb gelegen. Gelukkig niet omdat ik me beroerd voelde of zo, het gaat eigenlijk goed op dit moment. Ik ben gewoon lui, moe en futloos. En als je dan de regen en de wind tegen het raam hoort slaan, dan kun je nergens beter zijn dan in je bedje. Ik ben nog steeds erg vol in mijn hoofd en verkouden maar het komt wel los, dus ik loop te hoesten en te sniffen maar ik voel me verder niet ziek. Echt een verkoudheid. Vandaag heb ik zelfs van half 11 tot 3 uur liggen slapen, echt moe was ik. Dat is vast ook één van de redenen waarom ik nu nog met wijd open ogen op de bank zit. Het is ondertussen toch alweer half 1 en het is heel lang geleden dat ik op dit tijdstip nog beneden zat, laat staan achter de laptop. Voor de verandering neem ik straks maar weer een slaappil.

De enige aktie die ik deze dagen heb ondernomen is dat ik vanavond met Frank naar Intratuin ben gegaan om een kerstboom uit te kiezen. Ondanks dat mijn 'controle-tik' een stuk minder is geworden móet ik er toch wel zelf bij zijn om een kerstboom uit te kiezen. Ik wil namelijk altijd een perfekte boom en Frank kennende pakt hij gewoon de eerste de beste die hij voor zijn voeten vindt. Ik moet er minimaal 4 keer omheen lopen om te zien of hij overal mooi geproportioneerd is. Het was ook wel even leuk om door Intratuin te lopen en langs de kerstafdeling te struinen. Morgen ga ik de boom samen met de meisjes optuigen. Ze mogen helpen maar natuurlijk wel onder strenge regie van Mama, ha ha.

We gaan verder een rustig weekend tegemoet. Er is ook niet veel ruimte meer voor druk gedoe. Ik merk echt dat ik heel weinig energie heb. Maar nogmaals, daarnaast voel ik me lichamelijk en geestelijk goed dus ik leg me er bij neer. Zondagmiddag ga ik met Julia en Fleur naar Ciska toe. Frank en Luc gaan samen naar AZ en Mark en Astrid gaan ook met Tess en Max. Na de wedstrijd eten we dan met z'n allen bij Cis. En voor je het weet is het maandag, de laatste chemo dag van kuur 6. En dan pas weer in januari die naald in mijn arm! Ik ben echt zo aan het aftellen. En ik voel me er goed bij. Ondanks dat ik nu verder in de kuren zit, voel ik me beter dan een paar weken geleden. Toen had ik voor mijn gevoel echt een dieptepunt. Zowel geestelijk als lichamelijk. Op dit moment heb ik weer goede moed dat ik de laaste kuren uit kan wandelen zoals ik me nu voel. We blijven toch positief.