Zaterdagochtend, de zon schijnt, de vogels fluiten, het is echt een prachtige dag. Ik stap om half 10 al op de fiets om een boodschap te doen. De wind waait door mijn 'haren'. Om 11 uur zitten we in de gymzaal met Fleurtje. Die gymt weer naar hartenlust. Na de gym gaan we met de meiden nieuwe kleren kopen bij VIPS, een kinderboetiek in Heiloo en we zijn heel leuk geslaagd. Fleur een nieuwe verjaardagoutfit en een leuke spijkerbroek, Juul een mooie jurk en ook een nieuwe spijkerbroek. Julia is enorm gegroeid en kan een heleboel oude kleren niet meer aan. Die gaan weer door in Fleur haar kast. Toch handig 2 meiden. Ik ben nu dus al 2 x goed geslaagd in mijn eigen woonplaats. Eerst met de laarzen en nu met de kleren. Voorheen ging ik altijd naar Alkmaar of Haarlem, liep alle winkels af, een hele bedoening. Maar het is dus ook heel makkelijk om het gewoon naast de deur te doen.

Ik zou 's middags moeten rusten maar het komt er niet van. Ik ga met Astrid even mee naar De LimmerLodge om naar een nieuwe bank kijken voor bij haar thuis en ruil gelijk een kadobon in bij de winkel voor 2 mooie windlichten en alvast een kalender voor 2008. Zo'n hele mooie die echt bij onze keuken past en die je eigenlijk voor jezelf niet wilt kopen omdat hij 'te duur' is. Maar met een bon is het altijd leuk shoppen. Daarna gaan we nog even langs een boetiekje en kopen we allebei een nieuwe broek.Thuis gekomen is het nog steeds prachtig weer. Te mooi om op bed te gaan liggen en ook mooi genoeg om lekker te barbecuen. Dat hebben we dit jaar te weinig kunnen doen. Ik bel mijn ouders op met de vraag of ze nu eens zin hebben om bij ons te komen eten en dat willen ze. Ik haal overheerlijk vlees bij de slager, salades en vers fruit en we zitten echt super te barbecuen. Alles gaat schoon op. Iedereen is voldaan. Wat treffen we het weer met zo'n mooie dag!

Die avond ga ik ook weer veel te laat naar bed. Ik ben echt weer klaar wakker. Kijk geen tv maar zit te mailen en mijn verhaal weer opnieuw te lezen. Zonder tranen, het gaat steeds beter. Om half 1 ga ik pas slapen met een slaappil. Ik slaap tot kwart voor 6. Te kort ...... Ik ben echt kots misselijk en neem een Zofran. Blijf wel op bed liggen tot een uur of half 9. Frank pakt de rest van de pillen en ik gooi ze in 1 x achterover. Om half 10 gaan we ontbijten. Ik neem een half broodje en binnen no-time hang ik boven het toilet. Ik gooi alles er direct weer uit. Verdomme, denk ik. Gaat het nu toch nog komen? Maar ik ben eigenlijk ook meteen het erge misselijkheid gevoel kwijt dus ik probeer het een half uurtje later weer met een beker melk en een broodje. Het blijft allemaal zitten.

Om 11 uur hebben we afgesproken met Arnout en Noelle en Ivo en Marjon bij het Johanna's Hof. Omdat het weer zo'n mooie dag is, is het een goede gelegenheid om even lekker in de buitenlucht een kop koffie te drinken en iets te eten. Ik zit meteen aan de koffie en een grote punt appeltaart met slagroom, en alles gaat er prima in en blijft ook zitten. Ik had voor de zekerheid wel een 'kots-zakje' in mijn tas gedaan. You never know. Ik zat naast Ivo en zei al, straks ga ik aan jouw kantje over mijn nek. Zegt ie: maakt niks uit joh, ik ben met Timo al zoveel kots en spuug gewend dat ik dat van jou er ook wel bij kan hebben. We lachen er om. Maar gelukkig is het niet gebeurd, ik eet naderhand zelfs nog een tosti want ik heb weer mega trek en gelukkig is Marjon niet zo'n grote eter, dus ik kaap ook de helft van haar ciabatta met carpaccio weg. Het is toch allemaal wel een apart verhaal dat misselijkheid gedoe. Zo is het er, zo is het weer weg. De ene keer komt het er wel uit, de andere keer weer niet.

Nu is het zondag half 3, ga lekker een uurtje rusten en dan toch weer door naar Mark en Astrid. Die hadden al gezegd dat ze de hele middag thuis zouden zijn en op ons rekenden. Tsja, ik zoek toch de gezelligheid op en wil niets missen. Ik zit daar ook altijd zo relaxed, de kinderen spelen met elkaar op de buurt en wij doen lekker niets.

De zondag wordt toch weer een klein feestje. Bij Mark en Astrid besluiten we om uit eten te gaan. Het is toch te mooi weer om dat niet te doen. We gaan naar Camping Geversduin in Castricum, de kinderen kunnen daar geweldig spelen en het eten is er heerlijk. Ik durf het bijna niet te zeggen maar sinds ik begon met kuren zijn alle goede dagen bijna nog een feestje geweest. Zo ervaar ik het echt. Volop geniet ik van de leuke en goede dingen. Soms vraag ik me echt wel eens af of ik de dingen voorheen maar voor lief nam, dat ik het allemaal maar gewoon vond.

Toen ik bij Mark en Astrid binnen kwam had ik mijn pruik afgezet, hij irriteerde me een beetje. Astrid heeft een mooie zwarte sjaal voor me en die doe ik op mijn hoofd. Het staat best wel goed, ook Frank zegt het weer. Best wel trendy en absoluut niet storend. Ik heb een strak spijkerbroekje aan die in mijn laarzen zit met een leuk jasje er op en met die sjaal is het helemaal af. Ik besluit ook om die sjaal dan maar op te houden want het zit veel prettiger en op de camping ken ik toch niemand. Toch zie je direct dat de mensen naar je kijken. Je hoort ze denken; oh, die is ziek en nog zo’n jonge vrouw met kleine kinderen. Als we klaar zijn met eten staat iedereen al op maar ik moet mijn glas nog leeg drinken. Een man aan een tafeltje naast me zegt tegen me: doe maar rustig aan hoor, ze wachten maar op je, en ik antwoord: haast?, dat heb ik allang niet meer. Ik drink op mijn gemak mijn glas leeg, sta op en wens hem nog een fijne avond.

We duiken er lekker vroeg in, Frank en ik. Ook Frank is moe en Julia en Fleur liggen ook weer eens op tijd in bed. Morgen weer een drukke dag. Om kwart over 9 worden we weer verwacht in de VU voor dag 4. Frank kon het niet laten om vandaag al een paar keer op te noemen dat hij me morgen wel weer eens lekker zou ‘prikken’ en wel 2 x want ik krijg er ook een fijne EPO injectie bij. Ik moet er weer even doorheen. Ben benieuwd wat Dr. Visser zegt over hoe ik deze week ben doorgekomen.