De kop is er af!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Nooit meer het zakje 'accuzuur', nooit meer dat vervelende tweede zakje (cyclophosphamide), dat ik zo enorm binnen voel komen en waar ik meteen last van heb. Vandaag heb ik die voor de allerlaatste keer gehad. Een klein stemmetje van binnen zegt: zeg nooit nooit..... dat is de goden verzoeken..... Maar vandaag ga ik er van uit, wil ik er van uit gaan dat het nooit meer hoeft. Kuur 8 is officieel gestart en het is echt de LAATSTE.

Ik voel me redelijk. Heb weer een paar goede dagen achter de rug. Gisteren werd ik voor mijn gevoel zelfs zo uitgeslapen wakker dat ik meteen onder de douche sprong. Het was mooi weer en de zon scheen. In ene zeg ik tegen Frank: weet je wat, ik denk zo maar dat ik Julia naar school breng vandaag, even op de fiets. Fleur bleef nog thuis want die was 's nachts weer wakker geworden met koorts. Ze was kletsnat en Frank heeft haar droog ondergoed en een droog pyjamaatje aangetrokken. Ze lag nog in diepe slaap om kwart over 8. Dus ik ben heerlijk de buitenlucht in gegaan en heb Julia naar school gebracht. Om 12 uur heb ik haar ook weer opgehaald. Ik dacht echt dat ik weer helemaal op en top was. Maar tijdens de lunch sloeg in ene de vermoeidheid toe. Misschien toch iets te aktief geweest. Ik hoor je bij jezelf denken: aktief? alleen even heen en weer gefietst naar school...... maar dat is blijkbaar toch te veel voor me. Ik heb de hele middag in bed gelegen samen met Fleur. Julia ging uit school meteen mee met een vriendinnetje dus daar hadden we geen omkijken naar.

En dan vandaag, de start van die laatste kuur. We moesten om 8 uur al vertrekken dus Julia mocht naar Annemiek die haar ook naar school bracht. Fleur hadden we uit voorzorg bij mijn ouders laten slapen. Stel dat ze nog ziekig zou zou, dan kon ze lekker bij oma blijven. We stonden weer fijn in de file en Frank baalde er van. Nog maar een paar keer, zei ik tegen hem. Alles ging zoals gewoonlijk en we werden opgeroepen door Dr. Visser. Bloedwaardes waren weer goed, HB gezakt naar 7.7. Als ik de afgelopen 3 weken bekijk zakt het toch weer gestaag. Van 9.1 naar 8.6 en nu 7.7. Frank moet vandaag dus wel weer EPO prikken. We hebben het gewoonlijke gesprek en spreken af dat ik over 4 weken een PET scan krijg. Ook moet ik langs de röntgen afdeling om een foto van hart en longen te laten maken. Het blijkt dat er, op een dag dat ik ook in de wachtkamer zat, iemand heeft gezeten die TBC heeft. Uit voorzorg controleren ze nu iedereen die toen ook in de wachtkamer zat. Frank vroeg of hij dan ook gecontroleerd moet worden. Maar het geldt alleen voor zieke mensen of mensen met verminderde weerstand. Nu maak ik me daar totaal geen zorgen over want die weerstand van mij, daar zit het wel goed mee. Van alle virussen die er de afgelopen tijd in omloop zijn geweest, heb ik geen last gehad. Maar voor de zekerheid controleren ze het toch. Als ik niets hoor, is er ook niets aan de hand.

Op het secretariaat maken we de afspraak voor de PET Scan. 18 februari om 08.00 in het AMC. De scan van de VU is kapot dus ze wijken nu uit naar het AMC. Ik heb gevraagd om een zo vroeg mogelijke afspraak in verband met nuchter zijn. Hoe eerder de scan, hoe eerder ik ook weer mag eten. Dus het wordt een vroeg dagje voor ons op de 18e. We mogen niet te laat komen, daarom zullen we uit voorzorg al om half 7 gaan rijden. Maar dat is nog ver weg.

De chemo verloopt zoals gewoonlijk en nu ben ik weer thuis. Heb hoofdpijn, ben moe en misselijk maar het gaat redelijk. Ik ga straks naar Noelle toe, we eten daar vanavond dus dan heb ik ook weer even wat afleiding. Vanavond gewoon weer vroeg er in en proberen een lange nacht te maken. En dan is het zo weer morgen. Nog maar 3 te gaan.