Pffffff, wat een dag. Het begon vanmorgen met 'lang zal ze leven, lang zal ze leven' in de slaapkamer van Fleur. Een benauwd stemmetje kwam onder het dekbed vandaan. Of ik alsjeblieft even mijn mond kon houden, ze wilde nog even slapen. En bedankt! Maar 5 minuten later kwam ze toch bij en vroeg meteen of er wel veel mensen zouden komen vandaag, niet alleen oma. Dus ik verzekerde haar dat er echt veel mensen zouden komen. Blij sprong ze haar bedje uit. Op naar het grote bed, tussen papa en Juul in en toen mocht er wel luidkeels gezongen worden. De 'reserve kadootjes' vielen heel goed in de smaak. Snel wassen en aankleden met feestkleren. Mama, mag ik mijn gouden hakjes aan vandaag? Fleur heeft van die Spaanse flamenco hakjes en die wil ze bijna elke dag aan naar school maar dat mag niet. Vandaag mag dat wel, want het is feest! Ze ziet er prachtig uit in haar zilveren rok met witte shirt met diamanten erop. Een echte prinses.

Onderweg naar school worden we van alle kanten gefeliciteerd. Iedereen kan zien dat Fleur jarig is. In de klas zitten de kinderen al te wachten in de kring. Kom binnen! roept Juf Ineke, dan gaan we meteen beginnen. Fleur mag op de stoel staan en er wordt luidkeels gezongen, wel 10 verschillende liedjes. Ze staat te glunderen met haar mooie feestmuts op die juf Ina gisteren gemaakt heeft. Dan mag ze de kaarsjes uitblazen en uitdelen. Frank en ik geven haar nog een dikke kus en gaan dan weg. Op naar het ziekenhuis.

In het ziekenhuis verloopt alles vlot. We zijn er om kwart over 10 en om 10 over 12 rijden we weer terug naar Heiloo. Chemo 3 zit er weer in. Mijn ouders hebben ondertussen de taart en de kinderen opgehaald. Fleur staat al ongeduldig bij de deur te wachten: Wanneer komen ze nou??? Lieverd, iedereen moet eerst nog een boterhammetje eten en dán komen ze. Gelukkig duurt het niet lang voordat de eersten arriveren. We steken de kaarsjes aan van de taart, zingen nog een keer voor haar en dan snijden we hem aan. Hij is heerlijk, deze cipolatataart zonder vruchtjes. De postbode is ook al geweest en ze heeft 7 kaarten gekregen, de één nog feestelijker dan de andere. Op sommige zijn zelfs tekeningen gemaakt. Nicoline kan prachtig tekenen!

Fleurtje is echt jarig. Ze krijgt mooie kadootjes, veel dingen van en over paarden (hoe zou dat nou komen?). Toch blijft ze steeds vragen of er nog meer mensen komen want ja, kadootjes krijgen en open maken, dat is toch wel het leukste en aller belangrijkste van deze dag. Het mag hoor als je 5 wordt. Het is eigenlijk de hele dag druk, maar wel gezellig druk. Om kwart voor zes gaat de laatste gast weg. Pfffff, zeg ik, ik ben toch wel uitgeblust. Mijn benen doen echt zeer en mijn ogen branden. Frank haalt Chinees voor ons en mijn ouders, die blijven eten. Fleur en Julia zijn de kadootjes aan het verkennen want die werden na het uitpakken direct op de kadotafel gezet. Ze zijn samen heel lief aan het spelen, dat kunnen ze ook! Veel gezelliger dan ruzie maken, zeggen we. We laten ze lekker spelen terwijl wij eten. Geloof het of niet, maar ze komen uit zichzelf naar de tafel toe dat ze ook willen eten. Wat een verademing! Ze eten allebei wat bami, niet echt een volwaardige maaltijd maar ach, op zo'n dag als vandaag vol taart, chips en snoep kan dat ook nog wel. Morgen maar weer gezond.

Het is nu half 8 geweest. Ik voel me eigenlijk best goed. De misselijkheid is een beetje afgenomen, maar ik ben wel heel moe. Als de meisjes straks in bed liggen ga ik eerst rustig met Frank zitten om deze leuke maar drukke dag even door te nemen. Daarna op tijd naar bed. Het valt me op dat ik deze dag eigenlijk niet bezig ben geweest met me druk te maken of ik vanavond weer zo ziek zal worden. Het vertrouwen dat de Zofran dit opvangt is er volledig. Het gezellig spelen is ook over hoor ik. Er wordt alweer ruzie gemaakt beneden. Tijd om naar bed te gaan!