Woensdag, weer een nieuwe dag in het nieuwe leven.

Gisteren een rustige dag gehad en weinig bijzonderheden te melden. Wel dat we thuis gegeten hebben en ik weer zelf het eten heb verzorgd. Beetje bij beetje wordt alles weer 'normaal'.

Gisterenavond lag ik op de bank en ik had het zo koud, de koude rillingen liepen over mijn lijf. Ook vannacht werd ik wakker met een nat shirt van het zweten en had even een déjà vu. Maar gelukkig kon ik me er meteen overheen zetten en heb mezelf toegesproken dat ik best wel een 'gezond' griepje kan hebben. Ik had geen koorts en vanmorgen werd ik ook weer droog wakker dus niets aan de hand. Ik voel me nu ook goed.

Ik heb ook het gevoel dat alles gezegd en geschreven is. Ik heb er niet veel meer toe te voegen. Als ik mijn blog aanklik zie ik dat er op dit moment al 9997 bezoekers zijn geweest. Daar moet je er nog 3400 bij optellen omdat Frank een keer de teller heeft vernietigd om het zo maar te zeggen. En als ik me dan bedenk dat we deze teller pas na een paar maanden hebben geactiveerd, dan zijn er ondertussen dik 20.000 hits geweest. Ongelooflijk. Wat zijn we veel gevolgd door iedereen.

Ik weet ook niet of ik de komende dagen nog zal verschijnen op de blog tenzij er echt iets gebeurt dat noemenswaardig is. Ik doe het heel rustig aan, ga alleen zaterdag iets leuks doen. Dan ga ik met Noelle en Marjon high-teaen in het Pulitzer Hotel in Amsterdam. We hadden afgesproken iets eerder naar Amsterdam te gaan om nog even te shoppen maar dat red ik echt niet. Ik kan gewoon niet slenteren of lang op mijn benen staan dus nu gaan we direct naar het hotel, zitten en aanschuiven. Dan vieren we de afsluiting.

Zo zullen Frank en ik met nog een aantal mensen de afsluiting gaan vieren. Met Mark en Astrid, die ik hier toch wil noemen. Wat zijn we ontzettend door ze opgevangen. Onze 'vakantievrienden' zijn één van onze dierbaarste vrienden geworden. Met mijn lieve ouders, die de betekenis van 'vader en moeder' weer eens waar hebben gemaakt. Wat ben ik blij dat ik ze nog heb en ik hoop ze nog zo lang bij me te kunnen houden. We kijken allemaal ontzettend uit naar onze welverdiende vakantie in Egypte in mei. Daar gaan we een week lang de afsluiting vieren!

Gisteren, toen ik boodschappen ging doen, heb ik toch even iets nieuws voor mezelf gekocht. Een leuke spijkerrok met een witte blouse (XL), altijd goed en leuk geprijsd. Ik wil nu echt niet voor veel geld een nieuwe garderobe aanschaffen want ik ga er van uit dat ik snel weer back in shape zal zijn. Dat betekent dat ik de kersenbonbons voorlopig even moet vergeten... Maar dat gaat lukken. Ik weet van mezelf dat als ik de schouders er onder zet, ik het ook goed kan volhouden. Dat betekent niet dat ik ga lijnen, dat is niet goed voor me in deze conditie. Maar ik zal het snoepen even moeten vergeten. Ik wil ook graag terug naar mijn oude ikke!