Zes gemene chemo's zaten op een hek, eentje viel er af..... en toen waren er nog maar vijf!

Eigenlijk niet de juiste omschrijving 'gemene chemo's' want ze maken me toch maar mooi weer beter. Hoe dan ook, chemo-dag nummer 27 is ook voorbij. En het is helemaal goed gegaan. In het ziekenhuis werden we nog even geconfronteerd met het feit dat het balletje ook wel eens de andere kant op kan rollen. Er zit een man tegenover me aan de chemo en die was zo enorm benauwd, ik werd er zelf ook helemaal beroerd van. Ik hoor de verpleegster tegen hem zeggen: je rookt nog wel hè? Ik ruik het aan je. Hij knikt bevestigend. Ze zegt: nu je zo benauwd bent zou je dat eigenlijk moeten laten maar ik zal de laatste zijn die nu nog tegen je zal zeggen dat je niet meer mag roken. Dat maakt toch niets meer uit..... Ja, en dan kijken mijn vader en ik elkaar in stilte aan en weten we allebei eigenlijk al genoeg. Deze man is opgegeven.

Mijn chemo, de Etopiside, druppelt er weer geleidelijk in en na een uurtje staan we weer buiten in de frisse lucht. Ik reageer gelukkig nooit heftig op de Etopiside dus voel me verder de rest van de dag goed. 's Avonds krijg ik een hoog rode kleur en heb ik het erg warm. De sluimerende misselijkheid is er ook weer maar daar ben ik ondertussen zo aan gewend dat het eigenlijk niet meer opvalt. Of laat ik het anders zeggen, ik ben niet van plan om me daardoor te laten leiden dus probeer ik er niet op te letten. En dat werkt eigenlijk heel goed voor mij.

Vrijdagavond is ook de avond dat Simone een nieuwjaarsborrel geeft bij haar thuis. Ze heeft een aantal meiden uitgenodigd voor een gezellig avondje samen om op het nieuwe jaar te proosten. Ze mailde me donderdag al dat ze hoopte dat ik me goed genoeg zou voelen om te komen en dat ze allemaal lekkere hapjes én chocoladehazelnoten had! Ja, en dan kennen ze Linnie allemaal goed genoeg dat dat net de berichten zijn die mij over de streep trekken. Nee hoor, geintje. Maar ik voel me eigenlijk goed genoeg en heb ook zin in zo'n avondje. Dus ik ga lekker naar Simoon toe!

Het was ontzettend gezellig. Simone had echt haar best gedaan en de hapjes waren overheerlijk. En aangezien ik weer aan de Prednison zit, is de vraatzucht ook weer aanwezig. Ik kon helemaal los gaan en ik moet zeggen dat alles ook echt goed smaakte. We zaten met z'n allen aan de grote tafel en Ben was verbannen naar boven. Het was een echte meiden-avond. Iedereen zat aan de wijn en ik aan de cola. In ene was het zomaar half 2, de tijd was voorbij gevlogen. Uiteindelijk was ik kwart voor 3 pas thuis. Klaar en klaar wakker. De cafeïne in de cola deed daar nog eens een schepje bovenop. Ondanks dat ik een slaappil heb genomen kon ik de slaap moeilijk vatten.

Vanmorgen uitgeslapen. Werd rond half 11 wakker. De eerste leuke gebeurtenis van de dag was dat Lucienne voor het raam stond met een grote bos bloemen. 'Even een bosje bloemen voor de laatste loodjes!' Weer zo ontzettend lief en ik ben er erg blij mee. Het huis is erg kaal geworden nu alle kerstspullen weg zijn dus die bos bloemen fleurt de boel weer op. Verder de hele dag niets gedaan, het is nu kwart over vijf en ik zit nog in pyjama. Heerlijk! Voor mijn gevoel een tijd geleden zo'n pyjama dag thuis. Het nieuwe bloed heeft me toch genoeg energie gegeven om niet meer continu in bed te liggen. Ik ga me nu wel snel douchen en aankleden want we gaan als afsluiter van de vakantie met Julia en Fleur naar de bioscoop. Naar de film Enchanted. De meiden zijn de hele dag de deur nog niet uit geweest en ik durf het haast niet te zeggen, maar ze hebben dus ook de hele dag in hun pyjama gelopen. Echt zo'n huishouden van Jan Steen. Boeie! Frank is ze nu aan het wassen en aankleden. Frank is de enige die aktief is geweest en heeft alle boodschappen gedaan.

Morgen hebben we geen plannen en doen we lekker niets. Maandag begint de school weer dus dan komt er weer wat regelmaat.