Sinterklaaaaasje kom maar binnen met je knecht........

Het heerlijk avondje was gekomen. Alle pakjes bij Jan en Brigit in huis in bewaring gezet. Ze waren er zelf niet dus Jan kon het niet voor de deur zetten. Ferry en Annemiek ook weg, Joep en Dymph niet thuis. Ach, Frank heeft zelf maar even voor zwarte Piet gespeeld. De pakjes gehaald en voor de deur gezet. De kinderen zaten in de woonkamer, wisten van niets. Wij hebben volgens mij nog de meeste lol gehad in de keuken. Frank tikte van binnen in de keuken heel hard op het raam. En wij maar roepen: hé wat is dat? wat gebeurt er? Horen jullie dat kinderen! Julia had het meteen door en die stond op en rende naar de voordeur. Fleur bleef gewoon zitten. En daar lag het hele portiek vol met kadootjes. Nu vond Fleur het ook wel interessant om op te staan. Dolgelukkig waren ze.

En toen begon te slachting, we wisten het eigenlijk al van te voren. Binnen no time werden alle pakjes open gescheurd. Kado in een hoek gezet en op naar het volgende pakje. Oma Bakker zei al dat het er vroeger bij hun thuis een stuk harmonieuzer aan toe ging met 6 kinderen. Die wachtten allemaal keurig op hun beurt om een pakje te pakken. Bij ons niet hoor, het enthousiasme overwon het van het geduld. Julia kan al lezen en Fleur weet ondertussen ook heel goed wat 'haar letters' zijn. Ook voor de grote mensen zat er een pakje bij. Die kregen allemaal een chocolade letter. Er zat een pakje bij voor Oma Fannie. Daar snapte Juul helemaal niets van. Bleek het een chocolade letter te zijn, een "F". De "J" was waarschijnlijk uitverkocht ........

Ondanks dat ze weer tot op het bot verwend zijn moet ik er wel bij zeggen dat ze niet ondankbaar zijn. We hebben meerdere keren gehoord: oh, dank je wel lieve sinterklaas! En we kregen ze om kwart over 10 met moeite naar boven. Ze waren nog lang niet moe en de hele avond lief aan het spelen met de Playmobil die ook tussen de kadootjes zat. En vandaag ook. Ze hebben eerst de film van Barbie en de Eilandprinses gekeken en nu zijn ze weer met de Playmobil aan het spelen en ze hebben zoveel fantasie. "Ik ben de dokter, en jij speelt het veulentje. En ik was bang want ik moest naar de dokter en jij was de moeder". Ze zijn zo leuk samen aan het spelen.

Vandaag is ook echt een dag die zich hiervoor leent. Het is donker buiten, het regent en Julia heeft al een paar keer gevraagd of het al avond is. De lichten branden in huis. Ik, of wij, doen vandaag weer lekker rustig aan. Vrijdag heb ik de hele dag in bed gelegen, zoals ik 's ochtends wakker werd ging ik er 's avonds ook weer in. Ik heb toch iets onder de leden maar gelukkig geen koorts. Zere keel, veel hoesten en hoofdpijn maar zolang ik geen koorts heb vind ik het allemaal prima. Ik neem af en toe wat paracetamols en ik kom daar de dag heel goed op door. Gisteren zijn we samen met Fleur naar gym gegaan en hebben we daarna de boodschappen gedaan. Eenmaal thuis was ik wel kapot dus ben ik een paar uurtjes gaan slapen. Ik moest natuurlijk fit zijn voor de pakjes avond.

Morgen weer naar de VU want kuur nummer 6 gaat beginnen. Als ik terug kijk op deze week is het echt de beste derde week die ik tot nu toe heb gehad. Rolde ik de vorige kuren echt van het topje van de berg naar beneden, deze keer ben ik er zelf lopend van af gegaan en ergens in het midden gestopt. Nu zijn die enorme pieken en dalen al een stuk minder geworden, dat merk ik ook in de eerste 2 weken. De energie die ik dan had en het euforie gevoel zijn veel gematigder. Ik kan en doe nu ook veel minder, er lijkt wel iets van een balans te zijn. Ik denk dat ik me nu 3 weken min of meer hetzelfde heb gevoeld. Nu merk ik wel dat ik alle slechte momenten heel snel vergeet en teer op de goede momenten. Ik put echt kracht uit die momenten dat ik me goed voel. Gelukkig maar.

Het is alweer december. We zijn al ruim 5 maanden onderweg sinds ik opgenomen werd. Ongelooflijk snel gegaan als ik er nu op terug kijk. Die laatste 9 weken zullen uiteindelijk ook voorbij gaan. En dan hopelijk zonder tegenslagen. Op woensdag 30 januari krijg ik de laatste, en ik hoop ook echt de allerlaatste keer, chemo. Dan is het echt voorbij.