Woensdag, de vermoeidheid slaat weer toe. Ik blijf me maar verbazen hoe het elke dag toch anders is. Ik slik geen prednison meer en merk dat direct lichamelijk. Krijg het benauwd, voel overal weer pijntjes. Gelukkig allemaal draaglijk en het voelt alsof ik gisteren heel erg mijn best heb gedaan in de sportschool zonder warming up of wat dan ook. Mijn armen zijn zwaar, heel zwaar. Mijn benen trouwens ook. Ik was even bang dat ik nu echt meer gevolgen ga krijgen van de chemo maar Frank stelde me gelukkig gerust. Je hebt natuurlijk van die zware armen omdat je in de scan een uur lang met je armen omhoog hebt moeten liggen. Dat is het vast. Maar ik begin nu wel aan mijn lichaam te merken dat het allemaal wat moeizamer gaat. We mogen nog van geluk spreken dat ik de eerste 12 weken zo door ben gekomen en ik blijf goede moed houden voor de volgende 12.

Gisteren uiteindelijk een goede dag gehad. 's Ochtends boodschappen gedaan, ook al het één en ander voor 5 december gekocht en 's middags even geslapen op de bank. 's Avonds had ik afgesproken met Ellen en Wanda die ik al heel lang niet meer gezien had. Was heel gezellig. Ik herinner me nog goed dat Ellen me belde begin juli, de maandag na de Heilooër kermis. Lin, wat heb ik toch gehoord gisteren? Het is toch niet waar? Maar helaas, het was wel waar. En toen wisten we ook nog niet wat voor kanker het was dus het kon nog alle kanten op. Nu zijn we zoveel verder en weten we gelukkig waar we aan toe zijn.

Ik lig in bed, moe, maar ik moet er uit want ik moet Julia en Fleur ophalen van school. Ik ga met de auto naar school om ze op te halen want lopen trek ik gewoon niet. Ik zie mijn kleine Fleurtje zoeken en zodra ze een glimp van me opvangt komt ze met een big smile op me af gerend. Wat is dat toch heerlijk. Ze springt in mijn armen en omhelst me. Het is wel zwaar maar ik heb het er voor over. Even lekker knuffelen. Hè, dat doet een moeder goed! Julia komt ook al aangerend. Fleur mag vanmiddag voor het eerst naar streetdance, er is een plekje vrij. Ze is helemaal blij en vraagt wel tig keer wanneer we nou gaan. Ze mogen vanmiddag met niemand spelen want we doen rustig aan. Max is jarig, daar gaan we aan het eind van de middag naar toe en we blijven eten bij Astrid. Tussendoor gaan Julia en Fleur naar streetdance maar dat regelt Frank allemaal.

Frank komt ondertussen ook thuis en regelt de boterhammetjes. De meisjes zitten samen gezellig te kleuren en ik zit op de bank. Daar blijf ik voorlopig de eerstkomende uren lekker zitten.