Zaterdagavond, om kwart voor 9 val ik op de bank in slaap. Om half 10 word ik even wakker en ga direct naar boven, naar bed, om verder te slapen. Zondagochtend word ik om half 9 wakker. Bijna 12 uur geslapen! Het is zo heerlijk om niet meer 's nachts wakker te zijn.

We doen lekker rustig aan, ontbijten met z'n viertjes aan tafel en maken plannen om even naar het strand te gaan. Uiteindelijk komt daar niets van maar dat geeft niet. Hedwig komt even langs om een kop thee te drinken en we zitten lekker in de tuin. De kinderen spelen op straat. Arnout belt Frank of hij mee gaat naar AZ dus Frank gaat om 2 uur op de fiets richting Alkmaar. Noelle mailt mij en zegt: kom lekker bij ons eten, Ivo is ook bij AZ dus Marjon komt ook mijn kant op. Dankbaar neem ik dit aanbod weer aan. Ik ga met Julia en Fleur op de fiets naar Noelle en ik doe iets heel dappers! Ik heb geen zin om mijn pruik op te zetten, ook omdat het in het zonnetje best warm is met zo'n 'cavia' op je hoofd. Ik wikkel een sjawl om mijn hoofd. Ik doe dat wel vaker in en om het huis maar ik ben nog nooit helemaal in het openbaar met sjawl geweest. Het kan me eigenlijk niets schelen. Het is een zachtroze sjawl en ik heb een bruin gezicht van de zon. Ik doe roze lippenstift op, mijn wimpers goed in de mascara en Julia en Fleur vinden het heel mooi staan. Daar ga ik, niet eens schuchter, maar gewoon zelfverzekerd op de fiets.

We halen een ijsje, dat had ik Julia en Fleur beloofd, en we zitten gezellig met z'n drietjes op het terras in het zonnetje. Als de ijsjes op zijn gaan we weer verder op de fiets naar Noelle toe. We nemen allemaal ons eigen avond eten mee en maken er één groot diner van voor 12. We eten zelfs met z'n allen in de tuin. De mannen zijn rond 10 over 5 weer thuis en wij hebben het eten al klaar. Wel zo makkelijk met kinderen om vroeg te eten, dan wordt het ook niet te laat om naar huis te gaan. Morgen is het toch weer maandag.

Frank brengt Julia en Fleur naar mijn ouders, daar slapen ze vanavond. We moeten morgen heel vroeg naar de VU, ik moet al om 8 uur bij het lab zijn. Het is voor mijn moeder dan makkelijker om ze bij haar thuis te hebben in plaats van al om 7 uur bij ons te zijn terwijl de kinderen dan nog slapen. En voor ons ook makkelijk om morgen in alle vroegte zo de deur achter ons dicht te kunnen doen. Als mijn moeder de kinderen naar school heeft gebracht komt ze naar ons huis toe en gaat ze de bovenverdieping en de badkamer weer eens onder handen nemen. Daar zijn we zo mee geholpen. Wat is het ook fijn dat we zo dicht bij elkaar wonen en dat ze ook nog in staat is om ons op deze manier bij te kunnen staan. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen; BEDANKT MAM!

Het is morgen best wel spannend. Vorige week maandag is er een röntgen foto gemaakt van de tumor tussen mijn longen. De arts wil zien of er misschien al iets van een reaktie is op de chemo, of de tumor kleiner is geworden. Ik ben daar helemaal niet zo mee bezig geweest deze week. Noelle is hartstikke zenuwachtig en begrijpt niet dat ik zo koelbloedig kan zijn. Maar ik heb er eigenlijk alle vertrouwen in dat het goed gaat, ook omdat ik me zo goed voel. Ik voel de chemo ook vaak bijten in mijn nek en tussen mijn longen dus het doet wel iets. En als er geen zichtbaar resultaat is, ga ik toch voor de PET scan die over 5 weken gepland staat, dan heb ik 4 volle kuren achter de rug. Maar dat neemt niet weg dat ik toch benieuwd ben naar de uitslag van de röntgen foto. Als daar al duidelijk op te zien is dat de tumor kleiner geworden is, is dat weer een mooie stimulans om positief door te kunnen blijven gaan.