Woensdag, om 8 uur gaat de telefoon. Astrid vraagt of ik mee ga lopen, het is mooi weer. Ik heb een beetje keelpijn maar voel me verder fit. Dus ik trek mijn joggingpak aan en breng de kinderen naar school. Ik moet immers aan mijn conditie werken, dat is goed voor me. Het is inderdaad heerlijk buiten en we lopen ons oude rondje, bijna anderhalf uur. Ik kan het prima volhouden, totaal geen vermoeidheidsverschijnselen. Na het lopen stap ik op de fiets en rij even langs mijn ouders voor een kop thee en een verse jus. Moeders is weer bezig met me vol te pompen met vitamines. Om 12 uur haal ik de kinderen op. Ik wil vandaag geen andere kinderen mee naar huis, ik wil gewoon even rustig aan doen. De middag verloopt verder ook relaxed. Het is prachtig herfstweer en de kinderen spelen op straat met buurtkinderen. Mijn moeder komt langs met een grote kist met sinaasappels. Dan kunnen we zelf ook weer elke dag verse jus maken. We drinken samen een kop thee in de tuin en zitten in het zonnetje te kletsen.

Om half 5 gaan we naar streetdance. Fleur wil ook graag op streetdance dus die heeft haar tasje mee. Als we daar aan komen moeten we een kleine teleurstelling verwerken, de groep is al vol en Fleur kan er niet meer bij. Ze vat het gelukkig goed op. Vindt het jammer maar maakt er geen drama van. Fleur komt nu op de wachtlijst dus zodra er een plekje vrij komt is ze meteen aan de beurt. Na streetdance gaan we door naar mijn ouders om te eten.

Nu is Frank de meisjes weer aan het douchen, ze moeten vandaag echt op tijd naar bed. Gisteren is het dus volledig uit de hand gelopen. Nadat ik voor mijn gevoel wel 100 x had gevraagd of ze zich wilden uitkleden heb ik de moed opgegeven. Ik ben gewoon rond kwart voor 9 in bed gaan liggen want ik was bekaf. Ik heb tegen ze gezegd dat ze het zelf maar uit moesten zoeken, dat mama er op deze manier geen zin meer in had. Om kwart voor 10 liep Fleur nog over de overloop te rennen en waren ze samen ruzie aan het maken. Toen was ik het zat en heb even de boel bij elkaar geschreeuwd. Om 10 uur was het eindelijk stil. Maar vandaag rond een uur of 5 was Fleur echt aan het eind van haar Latijn. Ze bleef maar aan me hangen en niets was goed. Gelukkig hebben ze bij mijn moeder heerlijk gegeten en zelfs twee keer opgeschept. Het was heel gezellig en harmonieus. Nu haartjes föhnen en lekker naar bed met een muziekje aan. Dat vinden ze altijd gezellig en daar vallen ze lekker van in slaap.

Frank en ik gaan even zitten en dan ook op tijd naar bed. Eerst nog een prikje, morgen hoef ik die niet meer, die slaan we over. Vrijdag is dan de laatste van deze kuur. Ben benieuwd of de botpijnen ook uitblijven, dat zou wel moeten met deze verminderde dosering. Morgen ga ik lekker naar mijn werk! Dat heb ik nu al besloten. Even een dagje mezelf weer nuttig maken.