!!!!!!!!! GOED NIEUWS !!!!!!!!!

De tumor tussen mijn longen is duidelijk en significant in massa verminderd. Links is de klier zelfs helemaal weer zoals hij behoort te zijn en rechts beduidend kleiner. Dat is fantastisch nieuws, zelfs nog beter dan we hadden verwacht. Maar niet te vroeg juichen, alles valt en staat bij de uitslag van de PET scan die nu voor maandag 5 november gepland is. Dan kunnen we pas echt zien of de snelwerkende kankercellen zijn afgenomen. Tot die tijd is het gewoon fijn om te weten dat de kuur aanslaat omdat de tumor kleiner is geworden. Het geeft nog meer moed. Het gaat echt goed komen, ik voel het gewoon!

We zitten weer bij Dr. Zijlstra. De andere uitslagen van het bloed worden doorgenomen. Alles ziet er goed uit, behalve de witte bloedlichaampjes maar dat is normaal na de chemo's van vorige week en daar ga ik nu weer Neulasta prikken voor krijgen. Geen 8 zoals de vorige 2 kuren maar 4. En dan maandag weer terug naar de VU om te kijken hoe het bloed er voor staat. Wie weet kan ik de resterende 5 kuren dan ook met 4 x Neulasta prikken volstaan. Elke prik die minder is, dat scheelt weer.

Ik noem nog even op aan de arts dat ik ondertussen al 13 weken niet meer ongesteld ben geweest. Ze knikt bevestigend. Gezien mijn leeftijd en de zwaarte van de kuur kan het zijn dat het nooit meer terug komt. Als ik straks klaar ben met alle chemo kuren dan gaan ze na en maand of 3 kijken of ik vanzelf weer ongesteld word, zo niet dan raden ze me aan om de pil te gaan slikken. Ik heb die hormonen nog wel nodig op mijn leeftijd anders loop je kans op botontkalking. Frank was genomineerd voor een sterilisatie dit jaar en die begrijpt uit dit verhaal dat dat voorlopig niet meer noodzakelijk is. Zijn dag kan niet meer stuk.

Ik bel meteen mijn ouders om het goede nieuws te vertellen. Heel blij zijn ze. Ondertussen regent het sms-jes met felicitaties. Astrid gaat morgen een klein feestje voor me vieren met een feestmaal en gebak. Morgen mag dat! Ik krijg mijn laatste 2 zakken chemo voor deze kuur. Er zit een hele venijnige tussen, ik voel hem branden. Maar dat geeft helemaal niets, brand maar lekker! Het valt me wel op dat ik iedere keer de chemo meer voel, niet dat het pijn doet of dat ik er op dat moment last van heb, maar je voelt het wel in je aderen.

Tijdens het maken van de nieuwe afspraken loopt Dr. Visser het kantoortje binnen. Hij spreekt ons meteen aan en vraagt hoe het gaat. Heel goed zeg ik, en hij zegt; ik zie je stralen, de hele kamer straalt gewoon! Je ziet er stukken beter uit dan een aantal weken geleden. Dat is toch erg leuk om te horen van je dokter. Ook vragen ze of ik in de zon heb gezeten omdat ik zo lekker bruin zie. Ik zeg dat ik zaterdag en zondag echt van het mooie weer heb genoten. Ze vertellen me dat ik wel op moet passen met te veel in de zon zitten omdat als je chemo hebt gehad, je dan eerder verbrand. Je huid is poreuzer dus je moet je beter beschermen. Maar ik ben gelukkig niet echt verbrand want het najaarszonnetje is niet zo heel scherp meer.

We gaan weer naar huis, halen de kinderen samen op van school. Julia eet een boterhammetje bij een vriendinnetje en Fleur gaat met ons mee. Ik had in de wachtkamer van het ziekenhuis gelezen dat het voor kankerpatiënten wel heel erg goed is om hun conditie op pijl te houden, dat een fit lichaam meewerkt in het hele genezing proces. Om die reden besluiten Frank en ik om even een rondje te gaan lopen, even de frisse lucht opsnuiven. Het ruikt ook zo lekker herfstachtig buiten. Ook Frank merkt dat hij conditioneel echt te kort komt. Hij heeft de laatste tijd ook steeds hoofdpijn en ik denk dat hij een klein beetje een terugslag gaat krijgen na de eerste intensieve maanden. Morgen gaat hij lekker met Karel en Paul de hele dag naar de sauna. Even relaxen en bijkomen. Dat vindt hij heerlijk en het is ook heel ontspannend. Ik zou wel mee willen, niet met Paul en Karel dan, maar gewoon samen met Frank maar voordat ik dat ga doen moet er eerst weer haar op mijn hoofd zitten. Ik wil echt niet met dat kale hoofd de sauna in.

Na het wandelingetje ga ik lekker op de bank liggen, even bijkomen. Ik verwacht geen bijwerkingen, heb ik tot nu toe nog niet gehad na deze laatste dag chemo. Maar ik heb wel iedere keer op deze dag de slokdarmkrampen gekregen. Ik heb ergens gelezen dat de Vincristine, één van de chemo’s van vandaag, kan zorgen voor maagklachten. Dat moet het dan zijn. Afwachten maar. Voor mijn gevoel zit kuur 3 er nu op want alle chemo’s zitten er weer in.

De maagkrampen komen inderdaad in de loop van de middag opzetten. Gelukkig niet zo hevig, vervelend maar draaglijk. Ik lig op de bank en val zelfs af en toe een beetje in slaap. De kinderen spelen gelukkig allebei bij een vriendinnetje. Frank moet naar de apotheek om nieuwe injecties en recepten te bestellen. We zijn er weer door heen. We eten bij mijn ouders.

Nu, 10 voor half 8, en ik ben erg misselijk en moe. Ook heb ik af en toe warmte aanvallen maar ik heb geen koorts, dat moeten we weer goed in de gaten houden. Frank doet de kinderen in bad en brengt ze naar bed. Dan krijg ik de eerste injectie voor deze week en ga zelf ook snel onder de wol. En dan hopen dat ik morgen weer goed wakker word.