Dinsdag, kwart over 8 en ik zit in de overheerlijkste cake geuren in de keuken achter de laptop. Ik heb net cake nummer twee van deze week uit de oven gehaald. Ik word helemaal weer de oude Lin; koek en snoep! Ik heb hem ook een beetje voor mijn moeder gemaakt want die is dol op zelf gebakken cake. Mijn vader komt zo hier naar toe om een helft op te halen. Die zullen ze vanavond wel opeten tot ze misselijk zijn. Dat ken ik nog wel van vroeger. Als er dan eens een cake gebakken werd, kreeg hij niet eens de tijd om af te koelen. Dan aten we hem meteen met z'n vieren op. De kontjes snij ik er wel even snel van af, die zijn voor Linnie. Die ga ik straks lekker opeten en dan mogen de meiden morgen een plakje cake mee naar school. Ze hebben me geholpen om hem te maken en zijn voordat ze hun bed in gingen wel 4 keer naar beneden gerend om door het raam van de oven te kijken of hij al groter was geworden. Het doet echt huiselijk aan zo'n lekkere cake geur.

Ik heb vandaag een goede dag gehad. Vanmorgen samen met Astrid naar de VU. Er was haast geen file dus we kwamen mooi op tijd aan. Het was nog rustig op de kamers. Voor we het wisten waren we alweer op de terugweg en op tijd bij school om de kinderen op te halen. Astrid vond het totaal niet vervelend in het ziekenhuis, er heerst inderdaad geen nare sfeer. Mocht het zo uitkomen gaat ze graag nog een keertje mee op zo'n woensdag om Frank te ontlasten.

Ik heb de rest van de dag rustig aan gedaan. Ik was een klein beetje misselijk. Ben even naar Noelle gereden want Julia was bij een vriendinnetje en ik had alleen Fleur thuis. Melle was ook alleen dus Noelle riep meteen: kom even een bakkie doen, dan kunnen ze lekker samen spelen. Wij lekker aan de thee en Fleur en Mel waren helemaal in de ban van monsters, draken en boze wolven. Ze speelden dat ze die hadden opgesloten in de hut die ze boven hadden gebouwd.
Daarna weer naar huis. Frank had beneden alles weer opgeruimd en gezogen, dat mocht ik absoluut niet doen van hem dus hij was iets eerder thuis gekomen.

Gisteren avond in bed hoor ik in ene naast me: Linnie, ik hou zo van je! Dus ik dacht in eerste instantie: oh oh, dekking! maar nee hoor, er zat niets achter. Hij zei dat ondanks dat het allemaal redelijk loopt bij ons, hij enorme bewondering voor me heeft omdat ik het allemaal toch maar moet doorstaan. Ik zou het zo graag een keer van je overnemen, maar dat gaat niet. Je zit daar toch maar in je eentje in die stoel met die slang in je arm. Vond ik zo lief van hem. Maar we doen dit toch samen, zei ik tegen hem. Jij zit er iedere keer maar naast met je Sudoku boekje de tijd te doden, dat is ook een opgave! Het doet me toch weer beseffen dat we het samen zo getroffen hebben. Ik zou me geen betere man kunnen of willen wensen. Want reken maar dat dit hele gebeuren hem ook niet in zijn koude kleren is gaan zitten. Hij is ook heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees en angst voor wat er komen zou en heeft zich heel veel zorgen gemaakt. Maar hij is al die tijd optimistisch gebleven en heeft geen moment gehad dat hij het niet meer zag zitten. Ik kan echt op hem bouwen, mijn lieve Frankie.

Zo, ondertussen heb ik de eerste 2 plakken cake achter mijn kiezen. Hmmmm. Gelukkig heeft mijn vader al een helft opgehaald en kan ik dus niet onbeperkt door eten want Frank en de kinderen willen ook nog een plakje. Mijn moeder belt net al helemaal in extase dat hij weer zo lekker is, die zitten dus ook al te smikkelen. Kleine moeite, groot genot.